Geboorteplan, zinvol of niet.

De praktijk

“Sorry dat we niet je geboorteplan helemaal hebben kunnen volgen. Het werd medischer dan de natuurlijke geboorte die jullie wilden en hadden aangegeven in jullie plan.” Ik hoor het een verloskundige tegen een kersverse moeder zeggen die heel tevreden terugkijkt op de geboorte van haar kindje. Alsof er iets niet goed gegaan is als het geboorteplan niet stipt gevolgd is.

Haar opmerking zet mij aan tot denken, want er klopt hier iets niet.

Het zit zo: een geboorte is niet te plannen, uitgezonderd een geplande keizersnee. Maar het verloop van de geboorte is wel te beïnvloeden, evenals de belevingen en herinnering die je als ouders en vooral de moeder er aan overhoudt.

Waar staat een geboorteplan voor.

Waarom dan toch plannen? Wat plan je dan? Voor mij is een geboorteplan een document waarin de aanstaande ouders aangeven wat hun helpt en wat zij nodig hebben om een zo passend mogelijke geboorte te hebben. Dat alles benoemen in een geboorteplan is dus heel waardevol.

Je bent namelijk niet ineens een volkomen ander persoon als je gaat baren. Je neemt jezelf mee, in alles wat je bent. Je karakter, je levenservaring, je kracht en je kwetsbaarheid. Dat bewust zijn is zinvol, geeft vertrouwen en kracht. Bovendien is een geste naar degene die bij de geboorte zal zijn, vaak een onbekende.

Een voorbeeld.

Als iemand aangeeft wel of juist niet open te staan voor een ruggenprik, zegt dat iets over wie die persoon is. Uitvragen waarom iemand tot dit besluit komt geeft hele bruikbare informatie. Als er angst of onwetendheid aan ten grondslag ligt, is dat iets waar mijns inziens aandacht aan besteedt mag worden. Zo kom je bij de basis uit, de drijfveren. Zo leer je iemand kennen in wie zij werkelijk is. Dan ben je “on speaking terms” zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen. En als iemand zich gezien en gehoord voelt, ontstaat samenwerking en een soepeler verloop van de baring.

En dat is toch wat we allemaal willen? Afstemmen op elkaar is wenselijk bij een geboorte. Wat mij betreft zelfs noodzakelijk. De vrouw zal het moeten doen, zij staat centraal roepen we allemaal.

Iedere partij heeft een geboorteplan.

Soms wordt er wat schamper gedaan over het geboorteplan. Weer zo’n iemand die beschrijft wat ze wel en niet wil. In de praktijk gaat het toch anders. Veel te positief/te romantisch of te dwingend hoor je dan. Maar weet, dat elke zorgverlener in de geboortezorg werkt met een geboorteplan. De verloskundige en gynaecoloog hebben net zo goed een plan in hun hoofd of ergens vastgelegd. Wat dacht je van protocollen? Hoe vaak gebeurt het niet dat hetgeen de arts zelf wil/denkt leidraad is bij zijn/haar handelen? Hoe meer een zwangere daarbij aansluit, hoe makkelijker en prettiger.

Laten we het geboorteplan herdefiniëren. Het is geen plan, het is een beschrijving van een zwangere als persoon met haar mogelijkheden, kwetsbaarheid en gewenste benadering op weg naar de geboorte van haar kind.

Kort gezegd: de zwangere wordt zichtbaar door het schrijven van een geboorteplan.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s