Wie bevalt hier eigenlijk?

Wie bevalt hier eigenlijk?
Het lijkt een overbodige vraag maar het is onderhand een cruciale vraag in bevallingsland. En de razendsnelle ontwikkelingen die deze vraag actueel maken, zijn niet altijd zichtbaar voor de belanghebbende: de zwangere en straks bevallende vrouw. Zodat die zich ineens voor weer een voldongen feit zien staan. Lees: weer meer regels, protocollen en afspraken, waar zij zich naar te voegen heeft. Allemaal natuurlijk voor haar eigen bestwil, want risicoverlagend en preventief. Maar haar inbreng, haar mogelijkheden worden ondergeschikt gemaakt aan hoe een ander het ziet. Gebaseerd op ervaringen, maar het is boeiend om eens te kijken waar die ervaringen uit bestaan. Waar je mee werkt word je door besmet. Zie je steeds vrouwen die “het niet kunnen” en ontstaan problemen, dan is het logisch dat het je perceptie wordt. Gewoon bevallen is geluk hebben. Zo ver zijn we onderhand.

Positie gynaecologen en verloskundigen
Er zijn nog steeds (te)veel gynaecologen en verloskundigen die zich een belangrijke positie aanmeten bij het welslagen van een bevalling. Ze ontwikkelen beleid, testen en voorstellen tot inleiden. Snijden wordt meer en meer de norm. En een verstandige vrouw snapt hen en volgt hen is hun idee. Een vrouw met afwijkende (lees: eigen) ideeën omtrent haar kunnen en voorwaarden om te bevallen wordt als lastig bestempeld, ondeskundig. Het moet niet zo gek worden dat bijvoorbeeld een vrouw met verhoogde bloeddruk thuis wil bevallen (omdat daar haar bloeddruk normaal is). Zij neemt dan onnodige risico’s zo wordt haar verteld. Het ziekenhuis heeft ook “alles bij de hand” wordt vaak geredeneerd. Dus voor de zekerheid maar daarheen, voor het geval dat. En zo wordt menig gezonde vrouw, zwanger van een gezond kind, richting ziekenhuis gedirigeerd. En daar begint de interventie. Je wordt tegenwoordig bijna automatisch aan de banden gelegd bij binnenkomst (letterlijk en figuurlijk). Altijd handig die informatie over hartslag en weeënactiviteit, vooral als er misschien straks beleid op gemaakt moet worden. En zo start de inmenging, die een natuurlijk verloop hoe dan ook verstoort. En regelmatig is dit het begin van verdere interventies. Self- fulfilling prophecy voor de artsen en onderhand ook voor de bevallende vrouw die zich laat meeslepen in de risico analyses.Het is altijd weer vermakelijk om te zien hoe hulpgevers reageren als de vrouw het niet eens is met het voorstel tot bijstimuleren, vliezen breken of inwendige registratie om maar eens wat te noemen. Ze zijn zo gewend om gevolgd te worden dat ze verward raken als een vrouw “nee”zegt. Hun reactie daarop is: “Maar dit is het beleid van het ziekenhuis”. Of nog zo’n dooddoener: ”Dit is het protocol”. Ik verzin dit niet, ik hoor dit regelmatig. En het slaat nergens op, want het heeft niks met de vrouw te maken.

Positie bevallende vrouw
De bevallende vrouw wil betrokken worden, centraal blijven staan in haar bevalling. Zij zal het moeten doen. En wij zullen haar moeten volgen. Eerst en vooral kijken wat haar mogelijkheden zijn. Waar ze nu staat, wat ze nu nodig heeft. Misschien komt het wel op bijstimuleren uit, maar pas dan wanneer de vrouw er aan toe is en in een toediening die afgestemd is op haar lichaam en haar energie. Wie bevalt hier eigenlijk, wie moet het doen? Het lijkt soms wel dat de artsen na een bevalling blij zijn dat ze hebben ingegrepen en tevreden zijn dat mevrouw goed meewerkte. Een zeer secundaire, zeer ongewenste en onacceptabele positie voor de bevallende vrouw.
Daar kan ze wel wat aan veranderen, namelijk door haar mond open te doen. Haar eigen weg volgen en zorgen dat ze diegene om zich heen verzamelt die haar vertrouwen en haar volgen. Mensen die in overleg met haar elke volgende stap nemen. Maar in beginsel de vrouw vrij laten en haar met bewondering en erend zien bevallen. Dat maakt een vrouw sterk evenals haar partner. En een bevalling is gebaat bij (innerlijke) kracht, liefde en vertrouwen.

Bredere kijk op bevallen is gezond
Bevallen is trouwens ook genieten. Dat wordt vaak maar voor het gemak vergeten. Het zit momenteel veel te veel in de hoek van het lijden en het onvermogen. Gezonde zwangeren worden preventief ingeleid, want straks ontstaat misschien een risico en “daar gaan we niet op wachten”. Waar zijn we mee bezig?! In hoeverre zijn alle hulpgevers zich bewust van hun denken, beleid en handelen en, heel belangrijk, wat het effect is op de voortgang van de bevalling? Hebben ze wel eens een hele bevalling (liefst meerdere) meegemaakt? Het zou voor veel verloskundigen, verpleegkundigen en gynaecologen heilzaam zijn als ze daar eens voor zouden gaan zitten. Gewoon er bij zijn, de hele rit uitzitten en kijken. Zien. Dat is de beste leerschool. Zo leren ze hun eigen angsten overwinnen en groeit hun vertrouwen in hoe een vrouw baart. Want je komt jezelf tegen bij een bevalling, dat moge duidelijk zijn. Wanneer word jij onrustig? En waarom? Niet vaak genoeg een goede afloop meegemaakt? Daar ligt dus een mooie taak te wachten voor hulpgevers.

Inbreng zwangere en bevallende vrouw
En zwangeren en bevallende vrouwen kunnen ook nog wat leren. Want weet dat je niet fout zit als je andere ideeën en wensen hebt ten aanzien van je bevalling. Het klopt namelijk. Wees niet bang en ga de strijd niet aan, want dat hoeft niet. Je hoeft alleen maar aan te horen wat de hulpgever je te bieden heeft en als dat afwijkt van jouw visie en beleving, ga dan op zoek naar passende hulp. Die is er. En vertel dat ook tegen degene wiens begeleiding je onvoldoende vindt. Zodat hij of zij er van kan leren.

Wie bevalt hier eigenlijk?
Want wie bevalt hier eigenlijk?! Het kind, via het lichaam van de moeder. Die heeft haar lichaam te volgen en elke hulpgever heeft haar te volgen. En als aan het einde van het spectrum een ingreep nodig is, graag en prima. Maar dat einde wordt steeds meer naar het begin van de bevalling gehaald en dat is een zorgelijke ontwikkeling. Laten we die stoppen en keren, daar is iedereen bij gebaat. Dus allemaal aan de slag, hulpgevers én zwangeren. Het kan gemakkelijk en het is gemakkelijk. En stukken goedkoper, voor degene die gevoelig is voor dat argument. Maar een goede bevalervaring is onbetaalbaar.

Gonny Cappers 21 september 2011

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s