De doula acht jaar later.

Acht jaar na het behalen van mijn doula-certificaat, is het een goed moment om een tussentijdse balans op te maken. Nadat ik met veel enthousiasme en vertrouwen startte met mijn doulacarrière, is er namelijk van alles gebeurd. Het heeft me ongelofelijk veel gebracht. Bevestiging van de weldadige, helende werking van een doula. Niets mooiers dan vrouwen en hun partner helpen herinneren aan hun kracht en mogelijkheden. Om onzichtbaar aanwezig te zijn en mee te resoneren en te bewegen op het ritme van hun geboortereis. Elke geboorte leer ik iets nieuws, ben getuige van zeer uiteenlopende geboortehoudingen en geboortebegeleiding, op zeer uiteenlopende geboorteplekken. Ik dank alle vrouwen en mannen die mij hebben betrokken bij de geboorte van hun kind. Heel verrijkend én stimulerend om verder te gaan op de ingeslagen weg als doula.

Na acht jaar heb ik echter het gevoel dat het nog steeds pionieren is. Ik heb veel ruchtbaarheid gegeven aan het feit dat de keuze er is om een doula bij je bevalling te vragen. Dus heb met veel plezier op kraammarkten gestaan, gastlessen gegeven, voorlichtingsbijeenkomsten georganiseerd en via de sociale media aandacht gevestigd op het bestaat van de doula. Maar er wordt nog steeds een lange adem en geduld gevraagd. Deels omdat vanuit de geboortezorg de doula nog niet helemaal omarmd wordt. En deels omdat in rap tempo de visie van zwangere medicaliseert. Twee ontwikkelingen die me zorgen baren.

Zorgen
Er zijn namelijk nog steeds verloskundigen en ziekenhuizen die de doula als overbodig zien, een uiting van het falend systeem van geboortezorg. Met andere woorden: het feit dat de doula er is, is een teken dat de verloskundige zorg steken laat vallen. Als zij betere zorg leveren, is de doula verleden tijd. Vrouwen worden afgeraden een doula in te huren. Of het wordt hen uit het hoofd gepraat als ze er al een hebben. Immers de (case loaded) verloskundige kan die service toch ook leveren? Dat een doula geld kost, is daarbij een vaak gebruikt argument. Ik ben doula. Ik ondersteun vrouwen en hun partner voor en tijdens de geboorte van hun kind. Ik sta als doula geen enkele andere zorgprofessional in de weg om zijn/haar werk goed te doen. We vormen met z’n allen een kring van mensen om die zwangere vrouw heen. Mensen die ZIJ verzameld heeft om veilig en op eigen wijze geboorte te geven.
Laten we duidelijk zijn. Als een vrouw er voor kiest om een doula te hebben bij de geboorte van haar kind, dan is dat haar recht. Wie vindt dat hij het recht heeft, om die vrouw haar rechten met voeten te treden? Om haar te ontkrachten en voor haar te bepalen wie wel en niet aanvullend en passend bij haar bevalling zullen zijn? Wat zou de winst zijn als de doula uit beeld verdwijnt? Ik hoor het graag.

Daarnaast zijn veel zwangeren steeds medischer gaan kijken naar hun bevalling. De drie echo’s worden omarmd, evenals het ziekenhuis als dé plek om veilig te bevallen en de pijnstilling om te vieren dat we niet meer in de middeleeuwen leven. Ook geven ze meer en meer de verantwoordelijkheid van de geboorte over aan de zorgverlener. Hebben afgeleerd om zichzelf centraal te zetten en laten zich door angst leiden. Het is hard gegaan de afgelopen acht jaar. Verontrustend hard. Zelf zorgen voor de optimale omstandigheden om geboorte te geven (plaats, personen en tijd) is naar de achtergrond gegaan. Dat gaat ten koste van de doula, die er bij uitstek is om vrouwen en hun partner bewust te maken en te wijzen op alle mogelijkheden om veilig, intiem en soepel geboorte te geven.

Positieve geluiden
Er zijn gelukkig ook positieve geluiden en dat zorgt voor de balans. Er zijn vrouwen die zichzelf wél een doula gunnen en daarmee een prettiger bevalervaring. Die gebruik maken van hun mogelijkheden en zich omringen met degene die hun steun, rust en liefde geven, waaronder een doula. En zich niet van de wijs laten brengen door de afwijkende visie van een andere zorgverlener.
Ook zijn er genoeg verloskundigen die gewoon hun werk doen en zich niet laten afleiden door een doula die aanwezig is. Met wie het samen aanwezig zijn bij een hele intieme, bijzondere gebeurtenis verbindend is. Verloskundigen die de wensen en behoeftes van de vrouw en haar partner respecteren, waaronder hun keus voor een doula. In ziekenhuizen kom ik verpleegkundigen, verloskundigen en gynaecologen tegen die me verwelkomen. Die een positief verschil ervaren als een doula aanwezig is en die de doula als welkome aanvulling zien.

Kortom: de doula zit nog steeds in de lift en blijft de komende tijd aandacht vragen om meer zichtbaar en geaccepteerd te worden. Zodat elke vrouw die een doula wenst er ook een krijgt.

Doula zijn is voor mij nog steeds heel bevredigend en een fantastische manier om mijn kwaliteiten en betrokkenheid bij de geboorte van een kindje te kunnen inzetten. Ik g a door met de doula op de kaart te zetten, samen met een groeiend aantal gepassioneerde collega´s. Met als doel de vrouw én haar partner in kracht en eigen wijsheid hun kindje laten krijgen. Mijn credo is niet voor niets: beval(len) op eigen wijze!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s